Η διαχείριση και η ασφάλεια του αστικού νερού: οι προκλήσεις για τον Δήμο

Στις δεκαετίες του 80 και του 90 οι δημοτικές αρχές κρινόταν -σε μεγάλο βαθμό- από την ευαισθησία, την διορατικότητα αλλά και την ικανότητά τους να κατασκευάσουν έργα ύδρευσης και αποχέτευσης στα αστικά κέντρα. Το 2020 οι δημοτικές αρχές  θα κριθούν από την ευαισθησία, την διορατικότητα αλλά και την ικανότητά τους να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν υποδομές για την ασφάλεια και την διαχείριση του αστικού νερού.

Εννοείται ότι υποδεχόμαστε με ικανοποίηση τις πρόσφατες εντάξεις ολοκλήρωσης έργων με αντικείμενα την ολοκληρωμένη διαχείριση λυμάτων Δ. Ιωαννιτών και Αποχέτευση ακαθάρτων οικισμού Κατσικά (πρόκειται για έργα ενταγμένα στο επιχειρησιακό πρόγραμμα ‘’Υποδομές Μεταφορών , Περιβάλλον & Αειφόρος Ανάπτυξη). Όμως υπερβαίνοντας τα αυτονόητα οφείλουμε να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα.

 

Συγκεκριμένα:

Ήδη το 70 % του πληθυσμού σε εθνικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο ζεί πλέον στα αστικά κέντρα και στη δική μας περίπτωση στο λεκανοπέδιο.
Οι υδατικές απαιτήσεις αυξάνονται ενώ τα αποθέματα ακόμη και στην δική μας περιοχή είναι περιορισμένα. Τα προβλήματα μειωμένης παροχής και των πολύωρων διακοπών νερού είναι συχνά ιδιαίτερα την θερινή περίοδο.
Τα επεξεργασμένα λύματα ακόμη και σήμερα- στην εποχή της κυκλικής οικονομίας- τα θεωρούμε «μη-αξιοποιήσιμο πόρο»
Δεν έχουμε καμία μέριμνα για ενδεχόμενα πλημμυρικά φαινόμενα παρόλο που περιοχές δημοτικών μας διαμερισμάτων καταγράφονται ως «δυνητικά επικίνδυνες περιοχές» στα σχέδια πλημμυρών

Η επόμενη Δημοτική αρχή οφείλει να σχεδιάσει την ολοκληρωμένη  διαχείριση και να εκτιμήσει την διακινδύνευση ( το ρίσκο) για την αστική χρήση του νερού έχοντας ως βασικούς άξονες τα ακόλουθα:

  • Η ύδρευση και η αποχέτευση δεν είναι, πιά, δυο διακριτές, παράλληλες διαδικασίες. Η επαναχρησιμοποίηση οικιακών λυμάτων και ομβρίων - εννοείται μετά από την κατάλληλη επεξεργασία- οφείλει να καλύπτει δευτερεύουσες υδατικές ανάγκες (πλύσιμο, πότισμα πρασίνου κ.λ.π)
  • Ο αστικός σχεδιασμός οφείλει να «σκεφτεί» οριζόντιες συνέργειες (π.χ. σε θέματα οδοποιίας ή σε ενεργειακά θέματα) που θα διαχειρίζονται και τις απορροές.
  • Απαιτείται σχεδιασμός έργων προστασίας και ταυτόχρονα αξιοποίησης του πλημμυρικού νερού σε συγκεκριμένα δημοτικά διαμερίσματα με ταυτόχρονο τροφοδοσία υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα με στόχο την μελλοντική επάρκεια.
  • Είναι επιτακτική η αναβάθμιση του ρόλου της ΔΕΥΑΙ σε βασικό εταίρο στην διαχείριση νερού σε όλη τη λεκάνη απορροής
  • Χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός για την εκτίμηση των υδατικών αποθεμάτων και υποδομών αποθήκευσης για την επόμενη δεκαετία
  • Πρέπει να οργανωθεί σχέδιο ετοιμότητας των νοικοκυριών για οποιαδήποτε δυσλειτουργία σχετιζόμενη με το νερό (για να αποφύγουμε τις συνήθεις αλληλοκατηγορίες για επίρριψη ευθυνών)

Επειδή το νερό είναι μεν ένα κοινωνικό αγαθό, κοστολογείται δε ακριβά, προτείνουμε ένα «κοινωνικό συμβόλαιο για το νερό» με τους πολίτες  με στόχο την ορθή διαχείριση για την διασφάλιση των υδατικών μας αναγκών τα επόμενα χρόνια αλλά και τη μείωση του οικονομικού κόστους μέσω στοχευμένων παρεμβάσεων στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι απαραίτητες τεχνολογικές εφαρμογές.

Leave your comments

Post comment as a guest

0

Comments

  • No comments found